Albi shkoi te gjyshi për fundjavë. Gjyshi i dha një paketë farash.
"Hajde t'i mbjellim bashkë," tha gjyshi.
Albi mboli farat me kujdes, i ujiti, dhe priti. Pas 5 minutash pyeti: "Gjysh, pse nuk kanë dalur ende?"
Gjyshi qeshi: "Farat kanë nevojë për kohë, biri im."
Pas një ore: "Gjysh, tani?"
"Ende jo."
Pas një dite: "Po tani?!"
"Durimi, Albi. Farat punojnë nën tokë edhe kur nuk i shohim."
Albi u kthye në shtëpi pak i dëshpëruar. Por çdo javë vizitonte gjyshin.
Pas dy javësh — një filiz i vogël jeshil! Pas një muaji — lule! Pas dy muajsh — domate të kuqe, të mëdha, të shijshme!
"Gjysh, valej durimi!" tha Albi duke kafshuar domatën.
"Gjithçka e bukur kërkon kohë," tha gjyshi. "Farat, pemët, dhe edhe njerëzit — rritemi ngadalë por sigurt."
Durimi i sjell shpërblime. Gjërat e mira kërkojnë kohë për tu rritur.
✦ Mbaroi ✦