Në pyllin e gjelbër jetonte një zog i vogël i zi me majat e krahëve të bardha. Quhej Kiri dhe kishte një ëndërr: të fluturonte deri te reja më e lartë në qiell.
Por Kiri kishte lindur me krahun e djathtë pak më të vogël. Çdo herë që provonte të fluturonte, rrotullohej majtas dhe binte.
Zogjt e tjerë fluturonin lart dhe ia bënin me dorë. "Eja Kiri! Eja!" Kiri provonte, binte, provonte sërish.
Babai i tij, një zog i urtë i vjetër, i tha: "Kiri, anën e majtë e ke shumë të fortë. Mos lufto kundër krahut tënd — mëso ta drejtosh."
Kiri nuk e kuptoi menjëherë. Por filloi të stërvitej ndryshe. Fluturonte fare pak lart por drejtonte mirë. Rrotullohej me kujdes. Çdo ditë pak e më larg.
Pas dy javësh, Kiri arriti ta mbante veten në ajër për dhjetë sekonda. Pastaj tridhjetë. Pastaj një minutë të tërë.
Ditën kur arriti te reja, Kiri qëndroi aty dhe pa gjithë pyllin poshtë. Ishte pamja më e bukur ndonjëherë.
Jo sepse arriti lehtë — por sepse arriti pasi luftoi fort.
Mësimi: Mos hiq dorë. Rruga e gjatë të mëson gjëra që rruga e shkurtër nuk i ka.
✦ Mbaroi ✦