Lart në qiell jetonte një re e vogël e bardhë që quhej Resha. Çdo ditë ajo shikonte ylberin e bukur me shtatë ngjyra dhe psherëtinte.
"Sa do doja të isha ylber!" thoshte Resha. "Unë jam vetëm e bardhë dhe e mërzitshme."
Një ditë, Resha u mundua shumë të ndryshonte ngjyrë. U shtrydhte e u përdridhi, por mbeti e bardhë. Filloi të qante, dhe lotët e saj ranë si shi i butë mbi tokë.
Lulet poshtë u gëzuan: "Faleminderit, Resha! Na solle ujë! Pa ty do fishkeshim!"
Pemët shtuan: "Ti na mban të gjelbërta!"
Lumi shtoi: "Unë rrjedh falë lotëve të tua!"
Resha u ndal dhe mendoi. Pa shiun e saj, nuk do kishte lule, pemë, as lumë. Nuk do kishte as ylber — sepse ylberi lind pikërisht kur dielli takon shiun!
"Unë nuk kam nevojë të jem ylber," tha Resha me krenari. "Unë jam ajo që e bën ylberin të mundur!"
Dhe kështu, Resha fluturoi e lumtur nëpër qiell, duke ditur se çdokush ka rolin e vet të veçantë.
Nuk ka nevojë të jesh dikush tjetër. Ti ke vlerën tënde unike që bën botën më të bukur.
✦ Mbaroi ✦