Breshka Teri ishte kafsha më e ngadaltë e pyllit. Çdo ditë, të tjerët vrapovnin pranë saj.
"Nxito, Teri!" thoshte lepuri.
"Ec më shpejt!" thoshte drenusha.
Teri ndihej keq. Një ditë, ajo takoi një shigjetë të vjetër të harruar në bar. Shigjeta ishte e shpejtë dikur, por tani nuk lëvizte.
"Çfarë ndodhi?" pyeti Teri.
"Fluturova shumë shpejt," tha shigjeta, "por nuk kisha drejtim. Kështu që rashë dhe u harrova."
Teri mendoi. Ajo ishte e ngadaltë — por e dinte saktësisht ku po shkonte. Çdo mëngjes ngrihej, ecte drejt liqenit, hante, pushonte, dhe kthehej në shtëpi. Pa u humbur kurrë.
"Nuk ka rëndësi sa shpejt shkon," kuptoi Teri, "ka rëndësi nëse e di ku po shkon."
Dhe kështu Teri vazhdoi rrugën e saj — ngadalë, por gjithmonë në drejtimin e duhur.
Nuk ka rëndësi sa shpejt ecën, por ka shumë rëndësi të dish ku po shkon.
✦ Mbaroi ✦