Në kuzhinë jetonin Gjalpi dhe Mjalti. Ishin shumë të ndryshëm.
Gjalpi ishte i butë, i verdhë, i qetë. Mjalti ishte i ëmbël, i artë, i ngjitshëm.
"Unë jam më i mirë se ti!" tha Mjalti. "Unë jam i ëmbël!"
"Jo, unë jam më i mirë!" tha Gjalpi. "Unë jam i butë!"
Grindja zgjati gjithë ditën. Bukëza i dëgjonte nga ana tjetër dhe u mërzit.
"Të dy keni ngatërruar diçka," tha Bukëza. "Ejani tek unë — njëri nga njëra anë, tjetri nga ana tjetër."
Gjalpi u vendos në njërën anë të bukës, mjalti në tjetrën. Vajza e vogël mori bukën dhe kafshoi.
"Mmmmm! Kjo është buka më e mirë që kam ngrënë!" tha ajo me sytë ndritur.
Gjalpi dhe Mjalti e kuptuan: nuk ishin mirë vetëm — ishin të jashtëzakonshëm bashkë!
Kur dy njerëz të ndryshëm bashkohen, krijojnë diçka më të mirë sesa mund të bënin vetëm.
✦ Mbaroi ✦